door Henk Langeveld
voorzitter van het Nederlandse Contactcentrum voor Science Fiction (NCSF)
2011 al weer? Dan is het volgende maand 26 jaar geleden dat ik Paul voor het eerst ontmoette, op Leicon. Hij was net terug uit Londen waar hij een paar jaar had gewoond en gewerkt. Ik had niet eens door dat Paul Nederlander was, zo’n dik Engels accent had hij. Zijn liefde voor taal was overduidelijk – van de lust tot schrijven, tot zijn voorliefde voor lang uitgesponnen woordspelingen. (Niet zo erg als Shah Guido G. van Asimov.)
Vervolgens bezocht ik hem thuis in Den Haag – in dezelfde periode dat ik Karin leerde kennen. Hij liet vol trots zijn Amstrad PC zien met matrix printer en een zelf ingebonden boek. Hij vertelde honderduit over allerlei ideeën voor verhalen en we discussieerden over de uitwerking daarvan.
Datzelfde jaar bezochten we nog een sf-film marathon in Rotterdam met Paul, Karin, mijn zus en ikzelf, met daarin o.a. een aantal features op basis van een paar korte verhalen van Stephen King. Een paar jaar later organiseerde Paul Consternation in het Carlton Beach – volgens mij hebben we nog foto’s van Paul opgemaakt als zombie – hij maakte daar nog gebruik van toen ineens bleek dat de conventiebar ineens hogere prijzen begon te rekenen voor de consumpties dan de gewone hotelbar beneden; Paul en een aantal andere als monsters beschilderde fans gingen daarom maar naar de hotelbar, alwaar hij de jongedame achter de bar de schrik op het lijf joeg door al kreunend langzaam met zijn hoofd vanachter de bar omhoog kwam. En zo kwam alles gewoon weer goed.