Max Moragie behoort tot de generatie die met sciencefiction de pubertijd door kwam en daar blijvend plezier van ondervond. Letterkundig onderzoek heeft namelijk aangetoond dat sciencefictionliefhebbers gemiddeld het hoogste aantal boeken per week lezen, een abnormaal hoge leessnelheid ontwikkelen en een brede woordenschat vergaren. Geen betere literaire bodem dan sciencefiction dus. Daarna volgt de literatuur en de non-fiction vanzelf wel, hetgeen in Max’ geval inderdaad gebeurde op de universiteit – eerst Nederlands (enkele jaren) en daarna geschiedenis (dat wel werd bekroond met een doctorandus titel).
Moragie werd eind jaren tachtig recensent en literair interviewer bij de regionale kranten van de toenmalige Persunie, en in de jaren negentig datzelfde bij diverse Vlaamse kranten en tijdschriften. Hij woont inmiddels al twintig jaar in Antwerpen, maar pendelt zeer veel heen en weer tussen Nederland en België.
Een eigen literair debuut liet lang op zich wachten. In 2003, hij was de veertig reeds voorbij, verscheen zijn eerste misdaadroman, ‘Bezettingsgeld’, die genomineerd werd voor de Gouden Strop. In de jaren daarna volgden er nog vijf. Eén ervan, ‘Vals Gedacht’, zou men kunnen beschouwen als de eerste Beneluxthriller, omdat het verhaal ten zuiden en ten noorden van Breda speelt.
Waarom crime en geen sciencefiction? Omdat je het laatste bijna nergens meer gepubliceerd krijgt, dus waarom zou je er überhaupt aan beginnen? Maar de liefde voor het genre is niet bekoeld en de sympathie voor de oudere auteurs evenmin. Er valt veel te herlezen en er valt nog steeds veel nieuws te ontdekken ook.
Het resultaat van de voorgaande PHP verhalenwedstrijd bewees hem dat ook de generatie die na hem opgroeide met sciencefiction diezelfde overontwikkelde gevoeligheid voor stijl en goede verhalen heeft gekregen. Dat is wat de sciencefiction – onder die naam of anders maar onder geen naam – weer terug op de agenda zal krijgen bij uitgevers. Goede plots, originele ideeën en levendige personages laten zich niet negeren.
Doe dus zo voort inzenders, dit jaar en de komende, en jullie pennenvruchten zullen op vruchtbare bodem vallen, vroeg of laat (en als het te laat is zet je de tijdmachine maar in extra versnelling…).
De organisatie heeft Max Moragie gevraagd als jurylid voor de Paul Harland Prijs 2011, omdat hij een veelzijdig auteur is (gepubliceerd bij Manteau, onderdeel van WPG uitgevers België) met hart voor de fantastiek. Veelzijdig in zijn schrijven, in zijn vaardigheden (als Jeroen Kuypers is hij journalist) en in zijn inzet: naast jurylid bij de PHP is hij prominent lid van het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs. Een man om rekening mee te houden dus. En om naar te luisteren als hij aanwijzingen geeft.
Daarnaast had hij nog een belofte in te lossen: dit jaar levert hij net zulk scherp jurycommentaar als in 2010, alleen veel uitgebreider.
Zie voor veel meer info: Moragie.com